Welcome back, high school!

Posted: Wrzesień 4, 2009 in mała lingwistka

– Why is G so similar to the Sun?
– Because they are both the center of liGht!

Powróciłam do liceum, żeby robić praktyki nauczycielskie. I nigdy nie czułam się lepiej. To jest najcudowniejsza praca, jaką wykonywałam w swoim krótkim życiu – praca w oświacie. Pod sobą mam parę klas, które łącznie liczą ponad 200 osób.

– Słuchaj, z nauczaniem jest jak z maturą, albo skończysz z tym przez 3 lata, albo wlecze się to za Tobą do emerytury.

Uczniowie są świetni, dowcipni, raczej pracowici. Pokój nauczycielski od tej drugi strony to zupełnie inny świat, tak naprawdę głośniejszy znacznie od rozwrzeszczanych korytarzy, szczególnie podczas długiej przerwy. Pokochałam w końcu panie z sekretariatu (bo życie mnie nauczyło, że papierek zawsze można załatwić, nie trzeba burzyć planu zajęć paniom w dziekanacie czy sekretariacie). Chyba z wzajemnością.

– When will you be finished with the lecture?
– Jak tylko sobie streszczenie do syntezatora mowy przekleję.

Za mną już pierwszy przeprowadzony, sprawdzony i zdiagnozowany sprawdzian, pierwsze activities, pierwsze szkolenie kadry i pierwsza rada pedagogiczna. Mam silne poczucie namacalnego realizowania swoich zamierzeń i planów, krok po kroku, bardzo uparte i do przodu. Czasem tylko po południu dopada mnie rozleniwione zmęczenie, od całego tego biegania, wołania o zmianie sali, szukania klucza, dziennika, kserówek. Idealnym dopełnieniem takiego popołudnia byłby palnik oglądający sobie jakiś film, żebym mu się mogła nieinwazyjnie z głową na kolanach ułożyć. Uczucie bezpieczeństwa i spełnienia razem mogłyby mnie kołysać nawet przy gotowaniu wyjątkowo finezyjnej kolacji.

A ostatnio staram się odżywiać trochę bardziej z finezją, nie zawsze to zdrowiej, czy taniej, ale ciekawiej, odważniej – hojnie korzystam z różnych przypraw, nie boję się nowych smaków, pożeram więcej warzyw i owoców. Nie czaję ludzi wybrednych, to Ci sami, którzy w życiu szukają problemów i lubią być nieszczęśliwi. Po co? Nakręcają swoje problemy, gubią się w usprawiedliwieniach, kłamstwach i zdradach, wyolbrzymiają albo przymykają oczy. A świat taki, jaki jest, jest naprawdę cudowny.

Dziękuję tym moim przyjaciołom i uczniom, którzy wspierają mój rozwój i dobre samopoczucie. Jesteście naprawdę cudowni. Tak jak ta praca. Bo marzenia trzeba realizować, wiecie? Więc nie stójcie z rękami w kieszeni.

Advertisements
Komentarze
  1. tygrys pisze:

    jestem z ciebie dumna.
    i chyba powinnam ci złożyć kondolencje, skoro tak podoba ci się praca pedagogiczna 😉 (ty – kobieta z pasją, palnik – bogaty inżynier?) 😀

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s