Radio Armageddon

Nie wierzę w żadną rzecz, która wydarzyła się od czasu jak dotknęłam tej wyczekiwanej długo książki w empiku i nie chciałam jej oddać nawet do odmagnesowania panu za ladą, a Ty się śmiałaś Corny, śmiałaś się.

Nie wierzę w ani jedno wypite piwo.
Nie wierzę w przeżycie tych niebotycznych szpilek.
Nie wierzę w nocne rozmowy /b/tardów o kochaniu.
Nie wierzę w wyszeptane w słuchawkę “Jezu, i ja Ci go przedstawiłem”.
Nie wierzę w pocałunek w porannym tramwaju.
Nie wierzę w zadane zza moich pleców pytanie “But don’t you think we’re all just characters written within a book, professor?”
Nie wierzę w “Kurwa, skądś ją znam, powiem ‘cześć’ i zobaczymy co zrobi…”.

Nie wierzę w siebie. Brak mi wiary w siebie.